23.01.1905-

urodziny w Warszawie,
przy ul. Mazowieckiej 11

1914-

rodzina Gałczyńskich zostaje ewakuowana do Moskwy, gdzie Kostek chodzi do Szkoły Komitetu Narodowego Polskiego
 

1918-

 powrót do Warszawy

1919-

umiera na szkarlatynę młodszy brat poety, Mieczysław
 

1923-

debiut literacki,  publikuje wiersz Szturm  w 

dzienniku „Rzeczpospolita" pod pseudonimem Zenon Trzciński. W tym samym roku rozpoczyna studia na wydziale filologii angielskiej i filologii klasycznej Uniwersytetu Warszawskiego, których nigdy nie ukończył i przystępuje do grupy poetyckiej Smok.

1926-

umiera ojciec poety. Gałczyński rozpoczyna współpracę z satyrycznym pismem „Cyrulik Warszawski. Jesienią zostaje powołany do Szkoły Podchorążych Rezerwy, a po sześciu tygodniach karnie wydalony. Przystępuje do grupy poetyckiej Kwadryga, współpracuje z wydawanym przez nią „Czerwonym Lwem".

1928-

otrzymuje  pierwszą posadę w Polskim Towarzystwie Emigracyjnym, zajmując się sprawami emigrantów europejskich

1929-

1930-

matka poety, Wanda Gałczyńska, wychodzi powtórnie za mąż za Stanisława Bergera 

i przenosi się do Pragi. K. I Gałczyński 

żeni się z Natalią Awałow. Na kilka tygodni obejmuje posadę cenzora w Komisariacie Rządu.

1931-

Gałczyński zostaje referentem do spraw kultury w Konsulacie Generalnym w Berlinie
 

1932-

powstaje poemat Bal u Salomona i Inge Bartsch

1933-

powrót do Warszawy i przeprowadzka do Wilna, w następnym roku dołącza do niego Natalia
 

1934-

poeta współpracuje w Wilnie z klubem Smorgonia,  występuje w audycji satyrycznej

„Kukułka wileńska”, pisze słuchowiska dla wileńskiego radia, teksty do piosenek Hanny Ordonówny.

1935-

rozpoczęcie współpracy z narodowo-radykalnym  tygodnikiem „Prosto z mostu” Stanisława Piaseckiego.

1936-

współpraca z satyrycznym tygodnikiem „Szpilki”. W kwietniu rodzi się córka Gałczyńskich, Kira. Rodzina wraca ze stolicy, zamieszkując w podwarszawskim Aninie.

1937-

1938- 

śmierć matki.

1939- 

powstają Noctes Aninenses. W końcu sierpnia Gałczyski zostaje powołany do Korpusu Ochrony Pogranicza i dostaje się do obozu przejściowego w Mühlbergu w Niemczech, a stąd do pracy w majątku Scheeren – Kreis Stendal.

1941-

 zostaje przeniesiony do stalagu Altengrabow

1944-

trafia do karnej kopanii w Tangerhütte, później do odlewni żelaza w Gardenlegeni dalej na zachód – do Hillersleben. Tam zastaje go wyzwolenie. Wraz z innymi jeńcami zostaje przewieziony do Höxter.

1945-

w obozie w Höxter poznaje Lucynę Wolanowską. Z tego związku urodził sięw następnym roku syn, Konstanty Gałczyński (w latach 50. wyemigrował z matką do Australii i do Polski przyjechał po raz pierwszy w 1990r.)

1946- 

z Höxter Gałczyński podróżuje do Francji (efektem tej wyprawy są Notatki z nieudanych rekolekcji paryskich), Holandii i Belgii. W marcu powraca do Polski, odnajdując żonę i córkę w Krakowie. Zamieszkują w Domu Literatów na ul. Krupniczej. Poeta nawiązuje wspóipracę z tygodnikiem „Przekrój" Mariana Eilego, gdzie jeszcze tego roku debiutuje Najmniejszy Teatrzyk Świata Zielona Gęś i Listy z fiołkiem. Gałczyński pisze teksty i występuje w krakowskim kabarecie „Siedem kotów", a nakładem prywatnej Oficyny Księgarskiej ukazuje się duży tom jego wierszy. Powstaje jeden z najbardziej znanych poematów - Zaczarowana dorożka.

1948-

rodzina Gałczyńskich przeprowadza się do Szczecina. W kilka miesięcy po przebytym przez poetę zawale przeprowadzają się do Warszawy, zamieszkując przy Alei Róż 6. W listopadzie jedzie jako członek polskiej delegacji do Moskwy na obchody rocznicy Rewolucji Październikowej.

1949-

pierwszy pobyt w Nieborowie, wyjazd do Pragi, 

gdzie poznaje i zaprzyjaźnia się z czeskim pisarzem Frantiśkiem Hałasem.

1950-

na Zjeździe Literatów Polskich twórczość Gałczyńskiego  zostaje ostro potępiona przez Adama Ważyka za „burżuazyjną poetykę z czasów imperializmu", przed poetą zamykają się łamy pism i wydawnictw. Powstaje Wielkanoc Jana Sebastiana Bacha. Pierwszy przyjazd do Prania, gdzie pisze m.in. dwa poematy: Kronikę olsztyńską i Niobe. Powraca tu na dwa zimowe tygodnie. W listopadzie reprezentuje Polskę na Drugim Światowym Kongresie Obrońców Pokoju w Warszawie. Recytowany na nim wiersz Przez świat idące wołanie wywołuje aplauz publiczności.

1951-

latem w Praniu powstaje m.in. poemat Wit Stwosz

1952-

drugi, rozległy zawał serca. W Praniu pisze m.in.wiersz Księżyc  

1953- 

w Praniu powstają : Chryzostoma Bulwiecia podróż do Ciemnogrodu i Pieśni

6.12.1953-

Gałczyński umiera na zawał serca w wieku 48 lat.