MAZURSKIE KLIMATY W FOTOGRAFII I RYSUNKU

     W niedzielę 30 kwietnia w Praniu i Krzyżach odbyły się wernisaże wystaw profesora Andrzeja Strumiłły. Artysta urodził się i wychował w Wilnie. Po powrocie do polski tęsknił do podobnych pejzaży (piaszczystych pól, sosen, jezior). Postanowił pojechać na Mazury. Wybrał tę część, która była jego zdaniem najspokojniejsza, najbardziej czysta, najbardziej liryczna – Jezioro Nidzkie.
- Te fotografie, które zrobiłem pół wieku temu, które miały charakter dokumentu osobistego, fotografii prywatnej są dzisiaj świadectwem upływu czasu – mówił Andrzej Strumiłło podczas otwarcia wystawy w O.W. „Mazury” w Krzyżach.
     W Muzeum K.I. Gałczyńskiego w Praniu można podziwiać 40 mazurskich rysunków artysty o tematyce mazurskiej. Część z nich ilustrowało wydania „Kroniki Olsztyńskiej”. Obie wystawy można oglądać do odwołania.
Podczas pobytu nad Jez. Nidzkim prof. Strumiłło rozpoczął pracę nad obrazem olejnym – Leśniczówka Pranie widziana współcześnie jego oczami. Poza tym Muzeum Gałczyńskiego w Praniu i Stowarzyszenie Leśniczówka Pranie zamówiło u profesora dwa rysunki tuszem - portrety Natalii i Konstantego Gałczyńskich. Dzieła artysty będzie można podziwiać już wkrótce.

Łukasz Borkowski

"Goście Wojciecha Kassa"

   13 maja 2006 0 godz. 16.00 odbyło się kolejne spotkanie z cyklu "Goście Wojciecha Kassa". Zaproszonym był poeta Krzysztof Karasek. Spotkanie odbyło się z okazji ukazania się tomiku "Gondwana i inne wiersze" (Iskry 2006).
 

 "Antologia wierszy. Leśniczówka Pranie"

    Nakładem gołdapskiego wydawnictwa "Z bliska" ukazało się pod redakcją Zbigniewa Fałtynowicza drugie, znacznie poszerzone wydanie książki "Antologia wierszy. Leśniczówka Pranie". Wśród prezentowanych poetów są: Andrzej Braun, Władysław Broniewski, Janina Brzostowska, Zbigniew Chojnowski, Tadeusz Chróścielewski, Wojciech Marek Darski, Leszek Długosz, Wincenty Faber, Jan Huszcza, Bogusław R. Januszewski, Anna Kamieńska, Krzysztof Karasek, Wojciech Kass, Wojciech Kawiński, Grzegorz Kociuba, Tadeusz Kubiak, Krzysztof Kuczkowski, Wojcich Kudyba, Leszek Aleksander Moczulski, Jan Nagrabiecki, Janina Osewka, Tadeusz Różewicz, Włodzimierz Słobodnik, Waldemar Smaszcz, Leopold Staff. Adrianna Szymańska, Tadeusz Śliwiak, Jan Śpiewak oraz Aleksandra Tarkowska

 

Krowy Agnieszki Osieckiej

   Artystka plastyk Zofia Góralczyk-Markuszewska, wieloletni scenograf Studenckiego Teatru Satyryków i ilustratorka książek, podarowała Muzeum Gałczyńskiego w Praniu prywatny album Agnieszki Osieckiej, Znajdują się w nim zdjęcia autorstwa Osieckiej (autoportrety, portrety mieszkańców Krzyży, przyjaciół – m.in. Andrzeja Wajdy, i Igora Newerlego). Z tego albumu pochodzi zdjęcie, którego reprodukcja znalazła się na pocztówce wydanej przez Stowarzyszenie Leśniczówka Pranie z okazji 300-lecia Krzyży (pocztówkę można już kupić w Praniu). Trzeba dodać, że ostatnia krowa zniknęła z krajobrazu Krzyży pod koniec lat 90.

MLB
Fot. Agnieszka Osiecka
"Gazeta Olsztyńska" 05. 2006

"Goście Wojciecha Kassa"

     25 lutego 2006 r. w Leśniczówce Pranie odbyło się trzecie spotkanie z cyklu „Goście Wojciecha Kassa”. Tym razem opiekun Muzeum K.I. Gałczyńskiego zaprosił dr Katarzynę Kuczyńską-Koschany z Uniwersytetu im. A. Mickiewicza w Poznaniu.
     Tematem odczytu było : Tajemnicze zakończenie „Canticum Canticorum” – śledztwo literackie (Rimbaud, Gałczyński, Karasek na ławie przysięgłych).
Pomimo tego tajemniczego tytułu głównym wątkiem wystąpienia gościa była antropologia pocałunku, podkreślenie różnych jego rodzajów od pocałunku znajomych do pocałunku metafizycznego i prześledzenie znaczeń tych pocałunków w twórczości wymienionych w temacie poetów. Przy okazji zgromadzona publiczność mogła się przekonać, że w poezji nie ma przypadków i występujące w niej symbole, metafory, odnośniki kulturowe wędrują przez poetów wszystkich wieków, odpowiednio modyfikowane w poszczególnych epokach.
     W tym roku „Gośćmi Wojciecha Kassa” będą jeszcze: Krzysztof Karasek z najnowszym tomikiem „Gondwana i inne wiersze” i Małgorzata Jankowska-Buttita z książką „Zapomniana kuchnia dawnych Prus Wschodnich”.
 

Pocałuj w usta Rimbauda,
pocałuj w usta Rimbauda,
pocałuj w usta Rimbauda.
I uśnij.

fr. „Canticum Canticorum”
KIG
1928

 

Mistrz Gałczyński na monetach
 
      Z okazji 100. rocznicy urodzin Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego Narodowy Bank Polski wydał okolicznościowe monety z wizerunkiem poety związanego z Ziemią Piską.
         Monety o nominałach 2, 10 i 200 złotych Narodowy Bank Polski wprowadził do obiegu 26 października. Rewersy wszystkich monet zaprojektowanych przez Ewę Tyc - Karpińską ozdabia wizerunek poety, który w trakcie pobytów w Leśniczówce Pranie nad jeziorem Nidzkim tworzył poematy, wiersze satyryczne, liryki i utwory groteskowe. Na rewersach monet o nominałach 2 i 10 mistrzowi towarzyszy bardzo charakterystyczna dla jego twórczości Zielona Gęś.
Dwuzłotówka jest zwykłym stopem. Moneta o nominale 10 zł jest wykonana stemplem lustrzanym w srebrze, jej cena detaliczna to 48 zł. Ponad 1000 zł trzeba zapłacić za nominał 200 zł, który wykonano ze złota
- Na okolicznościowych monetach uwieczniani są wielcy Polacy, dlatego tym bardziej się cieszę, że „swoich” pieniędzy doczekał się Konstanty Ildefons Gałczyński – mówi Wojciech Kass, dyrektor Muzeum K.I. Gałczyńskiego – Zakupiliśmy okolicznościowe monety o nominałach 2 i 10 zł, które umieścimy w naszych zbiorach. Na najdroższą monetę na razie nie mamy funduszy.
       Na początku roku setną rocznicę urodzin poety uczciła także Poczta Polska, która wypuściła w obieg znaczki z wizerunkiem poety.
      - Gdy tylko pojawiły się znaczki kupiliśmy bardzo duży zapas, tak by korespondencja z muzeum była charakterystyczna już na kopercie – dodaje Wojciech Kass.
 
 Łukasz Szymańskii
„Gazeta Piska” 25. 11. 2005

MUZEUM K. I. GAŁCZYŃSKIEGO W PRANIU
miało zaszczyt zaprosić na spotkanie z cyklu
„Goście Wojciecha Kassa”
z
Markiem Zagańczykiem
sekretarzem „Zeszytów Literackich”,
autorem książki „Droga do Sieny”

które poprowadziła Małgorzata Jankowska-Buttita
- tłumaczka, publicystka, znawczyni Toskanii
 
19 listopada 2006

W kulturze są miary

     Ponad półtysięczna publiczność przybyła do Prania na mazurski finał konkursu na interpretację piosenek Agnieszki Osieckiej.
    Koncert laureatów Konkursu na Interpretację Piosenek Agnieszki Osieckiej „Pamiętajmy o Osieckiej” odbył się dzień po jego głównym finale w Sopocie. Na wybrzeżu nagrodę publiczności zdobyła Paulina Kujawska.
Werdykt ten sam
- Publiczność potwierdziła, że w sztuce są pewne miary. Podobnie jak w Sopocie nasza widownia nagrodę publiczności przyznała tej samej artystce – powiedział Wojciech Kass, dyrektor Muzeum K.I. Gałczyńskiego.
    Młoda artystka przyjechała do Prania wprost z Sopotu z ósemką innych tegorocznych laureatów. Na Prańskiej scenie wszyscy zaśpiewali po dwa utwory. Nad muzyczną oprawą mazurskiego finału „Pamiętajmy o Osieckiej” czuwał Jerzy Satanowski, koncert prowadziła Magda Umer.
    Paulina Kujawska w przyszłym roku wystąpi w Praniu z samodzielnym recitalem. W przygotowaniach do koncertu na pewno pomoże jej stypendium, które jako nagrodę ufundował Stanisław Mirecki, prezes firmy PLASTMO, będącej głównym sponsorem tegorocznego sezonu kulturalnego w Praniu.

    W trakcie liczenia głosów z mini recitalem wystąpił Wojciech Straszyński, dyrektor Piskiego Domu Kultury, który jak wiemy nie stroni od sceny.
    Niespodzianka
    Sporą niespodziankę zafundował publiczności Mirosław Czyżykiewicz, który w piątek wystąpił w Praniu z utworami ze swojej najnowszej płyty „Alle”. Koncert przypadł widowni do gustu, szkoda tylko, że nie mogła ona kupić na miejscu najnowszego albumu artysty. -Nad „Alle” pracowaliśmy 3 lata, a opóźnienie firmy fonograficznej sprawiło, że nie mogłem przywieźć jej do Prania – usprawiedliwiał się Mirosław Czyżykiewicz.
    Artysta zaprezentował się w Praniu ponownie w niedzielę, gdy zupełnie niespodziewanie wystąpił po koncercie swingntetu „Cudawetrzech” i Wojciecha Malajkata z cyklu „Muzyka u Gałczyńskiego”.

 

 
 Marek Truszkowski
„Gazeta Piska” 5. 08. 2005
Fot. Łukasz Borkowski 

Kabaret z udziałem publiczności


     Piosenki Kabaretu Starszych Panów, pomimo upływu czasu wciąż pozostają aktualne i znane. Udowodniła to w Praniu publiczność śpiewając je razem z Magdą Umer, Piotrem Machalicą i Zbigniewem Zamachowskim.
    Sobotni koncert w Leśniczówce Pranie był fragment spektaklu muzycznego "Zimy żal", który powstał na podstawie piosenek duetu Przybora - Wasowski. Jego premiera w 1989 roku była krajowym wydarzeniem artystycznym.
     Na najwyższe oceny publiczności złożyła się również perfekcyjna gra aktorów.
   - Publiczność reagowała dzisiaj idealnie. A muszę powiedzieć, że nie zawsze i nie wszędzie tak się dzieje - chwalił Zbigniew Zamachowski. - Jestem w Praniu po raz czwarty i za każdym razem spotykałem doskonałą widownię. To chyba skutki działania wspaniałego prańskiego powietrza.
  - Dzisiejszy koncert jest był absolutnie najważniejszym wydarzeniem tegorocznego sezonu kulturalnego, ale zaznaczam, że możemy być jeszcze mile zaskoczeni Koncertem laureatów konkursu na interpretację piosenek Agnieszki Osieckiej "Pamiętajmy o Osieckiej" -oceniał tuż po sobotnim koncercie Wojciech Kass, dyrektor Muzeum K. I. Gałczyńskiego w Praniu. - Każdy artysta posiada inną naturę talentu i trudno nasze koncerty porównywać, ale dzisiejszy był znakomity. Magda Umer zrobiła do tego scenariusz, wybrała te piosenki i cały czas komentowała dlaczego takie, a nie inne utwory.
   Są to artyści obeznani z Praniem, którzy swoimi występami potrafią zrobić prawdziwe święto dla publiczności.
    Spotkanie w amfiteatrze rozpoczęło się od miłej niespodzianki dla publiczności, która została wyróżniona symboliczną Odznaką Zielonej Gęsi przyznawane z okazji 25-lecia istnienia Muzeum K. I. Gałczyńskiego. Tym samym widzowie dołączyli do szerokiego grona przyjaciół Prania.
    Atmosferę kulturalnego święta wyczuwało się już na kilkadziesiąt minut przed koncertem. Amfiteatr w Praniu po raz pierwszy w tym roku przyjmował takie tłumy.
   Sponsorem głównym tegorocznego sezonu kulturalnego w Praniu jest firma PLASTMO. Ponadto koncerty sponsorują: Bank BPH S.A., Bank PKO BP S.A., UM w Piszu, UMiG w Rucianym - Nidzie.

Łukasz Szymański www.wm.pl

Fantastyczny Michał Bajor
 
       W nadchodzący weekend na scenie Leśniczówki Pranie zobaczymy Magdę Umer, Piotra Machalicę i Zbigniewa Zamachowskiego. Tydzień temu ostoja Gałczyńskiego gościła Michała Bajora.
   Koncert przyciągną przyciągnął ponad półtysięczną widownię i był fantastyczny. Nie tylko pod względem dobranego przez Michała Bajora repertuaru, ale przede wszystkim kunsztu wykonania wspaniałych utworów, które artysta śpiewa od 30 lat. W tym roku Michał Bajor obchodzi bowiem 30-lecie pracy artystycznej. W Praniu zaprezentował fragment swojego dorobku muzycznego zawartego na 14 wydanych do tej pory przez niego płytach.
      - Jest dla mnie wielkim zaszczytem być tutaj wśród państwa, w miejscu gdzie tworzył Gałczyński – powiedział na przywitanie z publicznością Michał Bajor. – Poeta ten ma szczególne miejsce w mojej twórczości.
    Prańska widownia nie chciała pozwolić Bajorowi zejść ze sceny. Artysta czterokrotnie bisował. Po koncercie podpisywał swoją najnowszą płytę „Za kulisami”, na której zawartych jest 17 piosenek z wcześniejszych albumów jednak w nowej aranżacji i wykonaniu. Usłyszeć na niej można także utwory skomponowane po raz pierwszy m.in. przez Kayah i Seweryna Krajewskiego.

mam
„Gazeta Piska” 29. 07. 2005

       Następnego dnia na scenie w Praniu wystąpił Wojciech Malajkat i Zespół Lake Jazz w ramach następnego koncertu z cyklu "Muzyka u Gałczyńskiego".

Deszcz u Gałczyńskiego

     Podczas drugiego koncertu z cyklu "Muzyka u Gałczyńskiego" pod patronatem Akademii Muzycznej w Gdańsku widzom towarzyszył deszcz. Prańskiej publiczności to nie zraziło, słuchała jak wmurowana poezję Stanisława Grochowiaka, którą pięknie recytowali Grażyna Marzec i Olgierd Łukaszewicz oraz piękne utwory, które zagrał Zespół „Hevelius Brass”.

Muzyka u Gałczyńskiego

     W niedzielę (10 lipca) o godz. 11.00 na "Zielonej Scenie" rozpoczęły się XXII spotkania z "Muzyką u Gałczyńskiego". Tegoroczne spotkania zmieniają nieco swoja dotychczasową formułę. Oprócz muzyki poważnej i wierszy K. I. Gałczyńskiego będziemy mogli posłuchać jazzu, muzyki folkowej, blesa oraz utworów takich poetów jak Cyprian Kamil Norwid, Stanisław Grochowiak a także poetów staropolskich. 
     Pierwszymi artystami, którzy zainaugurowali spotkania byli: Maria Winiarska, która recytowała i śpiewała poezję Gałczyńskiego oraz Zespół Rimead który grał muzykę irlandzką. 
     Następne spotkania odbywać się będą co niedziela do 21 sierpnia.
 
 

Jubileuszowe Pranie

     Muzeum K. I. Głczyńskiego w Praniu ma już 25 lat. W sobotę 2 lipca odbyła się inauguracja kolejnego już Sezonu Kulturalnego. Wręczono odznaki „Zielonej Gęsi” osobom zasłużonym dla Prania.
    W programie inauguracji Sezonu Kulturalnego odbył się recital Justyny Szafran pt. „Łagodna” i wernisaż Galerii Jednego Obrazu Andrzeja Strumiłły. Wcześniej rys historyczny prańskiej placówki przedstawił Kierownik Muzeum Marii Konopnickiej w Suwałkach Zbigniew Fałtynowicz.
 

   „Pierwszą oznaką uczynienia z leśniczówki Pranie miejsca znaczącego ("publicznego") było wmurowanie w jej ścianę tablicy z napisem: "W tym domu Konstanty Ildefons Gałczyński napisał Niobe, Wita Stwosza, Kronikę Olsztyńską". Stało się tak w 1961 roku, osiem lat po śmierci poety. Cztery lata później, w 1965 roku, w leśniczówce udostępniono do zwiedzania pokój, w którym Gałczyńscy mieszkali podczas pobytów nad Jeziorem Nidzkim.
Ten kult pamięci o autorze "Zaczarowanej dorożki", kult miejsca szczególnej erupcji twórczej poety, do którego z każdym rokiem coraz częściej i liczniej pielgrzymowano z całego kraju, szerzyli ówcześni gospodarze Prania. Z czasem miejsce to określano jako punkt muzealny, nad którym opiekę sprawowało Muzeum Mazurskie w Olsztynie.
     W maju 1972 roku muzeum to scedowało opiekę nad Praniem wydziałowi kultury prezydium Powiatowej Rady Narodowej w Piszu.
"Ten doniosły akt będzie na pewno początkiem nowego, jeszcze lepszego rozkwitu tej skromnej, ale tak bliskiej każdemu Polakowi placówki" - napisali ci, co ten akt podpisali. Rzeczywistość okazała się bardziej
złożona.

Ocalony
     Jedno pozostawało i pozostaje - tylko niezmienne motywy działania, które oddają pierwsze słowa - jakkolwiek by brzmiały patetycznie - rozpoczynające księgi prańskich wpisów: "W hołdzie wielkiemu mistrzowi liryki, urzeczeni pięknem jego poezji oraz urokiem zaklętego w niej mazurskiego krajobrazu, dumni z głoszonych przezeń haseł wielkiego humanizmu i patriotyzmu".
Te muzealne księgi wpisów to istny raj, w który kronikarz zapuściłby się najchętniej. Pranie określano jako miejsce dla większości przybywających najpiękniejsze na Mazurach, czasami "bajeczne".
Kwintesencją tych zachwytów jest stwierdzenie: "Jest tu tak pięknie, że wracamy tu, mimo sztormów i niepogody, i przeciwnych wiatrów". "Skromnie tu, lecz przytulnie - pisano - i cicho. Szkoda, że zaczyna docierać tu cywilizacja".
Oczywiście najwięcej uwag dotyczyło wielkość poezji Gałczyńskiego, jak pisano najczęściej: "wielkiego poety", "wielkiego Konstantego", "wielkiego liryka". Kronikarzowi podobało się to wyznanie: "Z szacunkiem dla poety, który potrafił wzruszyć swoją twórczością nawet matematyka". Albo to, nieco frywolne: "Dziękuję ci, Mistrzu, żeś swoją poezją odkrył uroczyska, w których później pokochałam człowieka".
Pranie to źródło natchnienia poety, "to dom - pisał zwiedzający to miejsce młodzieniec - w którym dał upust swemu talentowi. Osobiście również marzę o takim domku, gdzie może wyrosłoby ze mnie coś pożytecznego". Zakończmy ten krótki przegląd księgi wpisem oddającym całą istotę rzeczy i spraw: "Mistrzu Gałczyński, nie martw się, jesteś ocalony od zapomnienia".

Byli i zwiedzili
     Do Prania przez całe lata siedemdziesiąte przyjeżdżano, przychodzono,
przypływano i - trudno tego nie wyczytać - wyjeżdżano, wychodzono, wypływano z uczuciem troski.
Ten stan ducha oddaje taki oto wpis: "Szkoda, że tak wielki pisarz, tak nędznego doczekał się muzeum. Czy naprawdę nas nie stać, żeby cała leśniczówka stała się drugą Żelazową Wolą". Czyż więc nie wymownie brzmi ostatni wpis w księdze uczyniony czyjąś ręką i opatrzony datą 16 maja 1979 roku: "Myśmy tu byli i zwiedzili". Lapidarność tego wpisu jest porażająca!
Tak rozpoczął się remont kapitalny i leśniczówki, i całego siedliska Praniem zwanym. Prowadziło go Muzeum Okręgowe w Suwałkach, które
od 1975 roku w następstwie reformy administracyjnej kraju stało się
opiekunem obiektu. Cel był jeden: leśniczówka w Praniu miała uzyskać nowy status - stać się Muzeum Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego.
To doniosłe wydarzenie dokonało się w niedzielę 29 czerwca 1980 roku. "Przed leśniczówką - napisano po latach - zgromadził się niemały tłum zaproszonych i nie zaproszonych gości, z licznymi dostojnikami - jak to zawsze przy takich okazjach bywa".
Dwa dni później - 1 lipca - muzeum zostało udostępnione zwiedzającym. Tego dnia słońce wzeszło o godzinie 4.19, zaszło o 21.01. Zachmurzenie było umiarkowane i duże. Miejscami burze i opady przelotne. Temperatura maksymalna wynosiła 19 stopni. Wiatry były słabe i umiarkowane, porywiste z kierunków południowych i zachodnich.

Jakie jest Pranie
     Było lato 1980 roku. Tak jak kraj, prańskie źródło wybiło ku nowym czasom. A potem, czyli przed ośmioma laty, od 6 września 1997 roku nastała epoka Jadwigi i Wojciecha Kassów. I pragnę zwrócić uwagę, że stało się to za sprawą "kronikarza", bo Czesława Miłosza, świadka dziejów dwudziestowiecznej Europy i autora - przypomnę - tomu wierszy pod tytułem "Kroniki".
A ten Miłosz to stąd, że dzięki książce nobliście poświęconej pod tytułem "Aj, moi dawno umarli" poznałem Wojtka i jego małżonkę. Dość teraz powiedzieć, że efektem tego spotkania jest między innymi i to, że Oni są gospodarzami Prania, że stali się "sługami wszystkich bożych krówek". Powinienem z kronikarskiego obowiązku dodać, że po 2000 roku muzeum w Praniu przestało podlegać Muzeum Okręgowemu w Suwałkach, przechodząc pod opiekę Starostwa Powiatowego w Piszu. Cóż można więc rzec od dzisiaj.
Pranie jakie jest - każdy widzi! Nie zawsze tak było. Ale zawsze to miejsce emanowało szczególną energią.”

Zbigniew Fałtynowicz
Tekst z „Gazety Piskiej” 08.07.2005

     Ponadto, z racji jubileuszu muzeum wręczono odznaki „Zielonej Gęsi” oraz czerwone róże osobom wspierającym pracę tej placówki kulturalnej. Otrzymali je: Jan Aleszczyk, Marek Barański, Małgorzata Borak, Łukasz Borkowski, Jolanta Brankowska – Kozerawska, Jerzy Brzozowski, Piotr Czyżyk, Stefan Duk, Zbigniew Fałtynowicz, Zygmunt Filipowicz, Zofia Góralczyk i Jerzy Markuszewski, Małgorzata Górzańska, Katarzyna i prof. Jerzy Golimowscy, Hanna Gronkiewicz – Waltz, Leszek Gryciuk, Piotr Halbersztat, Arkadiusz Iwanicki, Hanna Jórzak, Maria Kamińska, Kazimierz Klimek, Ewa i Michał Komarowie, Jan Kozłowski, Zbigniew Kuczyński, Mariola Kryńska, Olga Lipińska, Izabela Lota i Rafał Kubcki, Janusz Łachacz, Marek Łachacz, Jerzy Łapka, Anna i Leszek Łukasikowie, Wojciech Malajkat, Wiesława Mendyk, Stanisłw Mirecki, Krystyna Nosek, Andrzej Olszewski, Zbigniew Opalach, Maciej Orłoś, Bogdan Pierechod, Barbara i Marek Pilewiczowie, Mieczysław Rakowski, Karolina Rogińska, Andrzej Ryński, Sławomir Ryster, Jerzy Satanowski, Wojciech Serfiński, Bogdan Słabek, Wanda Sobczyńska, Mirosław Sochacki, Kuba Strzyczkowski, Mirosław Szatkowski, Stanisław Szatkowski, Irena i Tadeusz Szewczykowie, Andrzej Szymborski, Marek Truszkowski, Agnieszka Wojdak, Krzysztof Wojna, Danuta i Krzysztof Worobcowie, Zbigniew Włodkowski, Jacek Zarzecki, Katarzyna Zegadło, Dariusz Ziemski.
 

Justyna Szafran                           Zofia Góralczyk


"Kamień Metafizyczny"   Andrzeja Strumiłło

O pióro Watermana

     Kronika Olsztyńska Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, w wykonaniu finalistów I Edycji Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorskiego im. K. I. Gałczyńskiego "O złote pióro Watermana", była pierwszym utworem w tym roku, który oficjalnie zabrzmiał ze sceny amfiteatru przy Leśniczówce Pranie. W ten sposób 13 recytatorów z całej Polki wraz z Wojciechem Kassem i Grzgorzem Zegadło (organizatorami konkursu) rozpoczęło zmagania o miano najlepszego w Polsce recytatora poezji Gałczyńskiego. Interpretacja utworów i ich wykonanie było tak zróżnicowane, jak wiek uczestników. Na scenie spotkali się przedstawiciele trzech pokoleń Polaków. Decyzją jury, któremu przewodniczył Jerzy Markuszewski, zwycięzcą został Bartosz Fajge z Warszawy.
    - Przyznam się, że mnie dawałem sobie większych szans, ponieważ inni również byli świetni - mówił o sobie świeżo upieczony posiadacz złotego pióra Watermana. - Sam konkurs poprzedziły warsztaty w Praniu, które mi osobiście bardzo się podobały.
    Wszyscy uczestnicy konkursu w Praniu na pamiątkę spotkania w mazurskiej ostoi Gałczyńskiego otrzymali srebrne pióra Watermana i tomiki poezji autora "Kroniki Olsztyńskiej".
 

Łukasz Szymański - Gazeta Piska 24. 06. 2005
Fot.  Łukasz Borkowski  

Kandydaci do Wawrzynu
 
       Znamy już książki nominowane do Wawrzynu – literackiej nagrody Warmii i Mazur za 2004 rok. Są. to : tomik poezji „Ciałość” Kazimierza Brakonieckiego (Wydawnictwo Nowy Świat); tom wspomnień ks. dr Alfreda Jaguckiego „Mazurskie dole i niedole” (Mazurskie Towarzystwo Ewangelickie); zbiór artykułów Wojciecha Kassa „Pęknięte struny pełni. Wokół Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego” (Agencja WIT, Witold Mierzejewski); album pod redakcję Erwina Kruka „Hieronim Skorupski” (Mazurskie Towarzystwo Ewangelickie); książka „Architektura i urbanistyka Olsztyna 1353 – 1953. Od założenia miasta po odbudowę ze zniszczeń wojennych” Andrzeja Rzempołucha (Urząd Miasta w Olsztynie, Agencja Wydawnicza „Remix”).
     Książki nominowała wczoraj kapituła w składzie: Marek Barański, Zbigniew Chojnowski, Sławomir Fafiński, Jarosław Kowalski, Andrzej Marcinkiewicz, Wojciech Ogrodziński i Bogdan Pierochod. Patronat honorowy nad nagrodą sprawuje marszałek województwa Andrzej Ryński.

„Gazeta Olsztyńska” 10 maja 2005

„Goście Wojciecha Kassa”

      23 kwietnia w Muzeum w Praniu zainaugurowany został cykl spotkań „Goście Wojciecha Kassa”.
     Pierwszym zaproszonym gościem był Krzysztof Kuczkowski, który wygłosił odczyt  „O pożytkach  płynących z poznawania dzieła i biografii poetów” oraz przeczytał swoje wiersze.
   Krzysztof Kuczkowski jest poetą, autorem szkiców, recenzji literackich i muzycznych. Urodził się w 1955 r. w Gnieźnie. Od 1981 r. mieszka w Sopocie. W 1993 r. założył Dwumiesięcznik Literacki „Topos”, którym kieruje do dzisiaj. Jest jednym z inicjatorów Ogólnopolskiego Konkursu Poetyckiego im. Rainera Marii Rilkego. W 1996 roku otrzymał Nagrodę Prezydenta Miasta Sopotu „Sopocka Muza” za wybitne zasługi w dziedzinie kultury. Opublikował dziesięć tomików wierszy. Ostatni został wydany w Bibliotece Toposu w 2003 r. i nosi tytuł „Tlen”